De oudere lezers herinneren zich misschien nog de televisieserie Swiebertje uit de jaren zestig en zeventig. Nu wisten we dat veel mensen hun jeugdjaren elke zaterdagavond voor het slapen gaan met die serie hebben doorgebracht. Maar wat we niet wisten: de invloed ervan werkt tot de dag van vandaag door in het taalgebruik van de Nederlander.

De zwerver Swiebertje, gespeeld door Joop Doderer, had een opmerkelijke manier van praten. Vooral opvallend was zijn voorliefde voor de uitgangs-n: ‘Wat een prachtigen dag. En wat een lekkeren koffie, juffrouw Saartje!’

Het Swieberiaans viel op toen we op Marktplaats zochten naar een stoel. Er stond een netten en goeden stoel te koop, maar ook een leuken en gaven spiegel. Toen we het patroon begonnen te herkennen, was het hek van de dam. Kijk maar hieronder: een kleinen greep uit de ontelbaren advertenties met dit vreemden verschijnsel. Wat een schitterenden aanbiedingen! Maar wat - afgezien van de invloed van het Swieberiaans - kan de verklaring zijn voor dezen voorliefde? Een onbegrijpenlijken vorm van hypercorrectie? Het gevoelen dat wat extra ennetjes mooieren zinnen opleveren?