Lezeres Trees Roose stuurt ons een artikel uit de Volkskrant. 'Ik begrijp best dat het af en toe gezellig is om over meiden te spreken. 'Kom op, meiden, we gaan!', zoiets. Wat ik niet begrijp dat er nooit meer gewoon van meisjes wordt gerept. Waarom ineens overal dat vreselijke buurthuisjargon?' En inderdaad, de Volkskrantjournalist voert het gebruik van meiden tot in het extreme door:

Negenmaal forceert de journalist het woord meiden zijn stukje binnen, alsof hij in één keer het woord meisjes definitief uit de roulatie wil drukken. Dat zal trouwens toch wel lukken, want het meisje is al jaren op haar retour: het woord is nog net geschikt tot je zevende of achtste levensjaar, maar dan ben je algauw een meid. Kennelijk gaat meisje gebukt onder haar verleden als verkleinwoord. Meisje is lief en tuttig en bloemetjesenbarbietjes, meid is stoer en zelfbewust en houjebekandersslaikerop. De nieuwe tijd, net wat u zegt: jeugd is vervangen door jongeren, kinderen door kids, en meisje door meid. Voorbij zijn de dagen dat je als meisje van vijftien nog gewoon op de middelbare meisjesschool zat, en een meidenopleiding een school was voor keukenmeiden.