Een tijdje geleden probeerden oplichters de inloggegevens van Postbankklanten los te krijgen met een e-mail die zo begon:

Lieve Postbankklant,

Deze email werd verzonden door de Postbank server om uw identiteit vast te stellen. Je moet dit proces afmaken door de link beneden aan te klikken [en] je gebruikersnaam en wachtwoord invullen.

Het mailtje laat precies zien waar de knappe vertaalmachine van de boeven struikelt. Hij weet veel van woorden, maar niks van registers: welke woordkeus past bij welke tekstsoort? Voor de machine is het zakelijk-Engelse Dear customer/you gelijkwaardig aan het intiem-Nederlandse Lieve klant/je. Jammer, want daardoor had zelfs de goedgelovigste ontvanger door dat iemand zijn been probeerde te trekken.

Toch volharden spammers in hun blinde vertrouwen in de vertaalmachine. Ze trakteerden miljoenen Nederlanders op deze parel:

De onbeholpen hartenkreet van Natalia Zonder Schadelijke Gewoonten, van stroef Engels omgezet naar mank Nederlands, was ontroerend. Maar het voorlopige hoogtepunt is de mail van Zeer lage Mark.

Hoe niet te Goedkoop Nooit. Die zegt dat de klok altijd dure merken. We worden veilig en zurfieden. De stijl van Zeer lage Mark is er een waar literatuurvorsers hun tanden op kunnen stukbijten. Wat een dichterlijke vrijheden, wat een anakoloeten en neologismen! Het is raadselachtig, het intrigeert, het daagt ons uit om op zoek te gaan naar betekenis.

Vertaalmachines zijn niet in staat om leesbare mails in een andere taal te produceren, maar ze genereren wel poëzie.

Met dank aan Trees Roose voor het doorspammen van Natalia's hartenkreet.